Kuchnia i gotowanie

Warzywa zapijane piwem ? Czemu nie ! W kuchni środkowo europejskiej, stosowanej przede wszystkim na południu Polski, nie tylko w Czechach, Słowacji, ale także bardziej na Zachowie jak Austria, Szwajcaria, a także i w Polskiej kuchni bardzo ważnym, a zarazem niezbędnym elementem są warzywa. Gotuje się zupy na bazie samych warzyw (popularna Wielowarzywna czy kalafiorowa), istnieje ogromny wybór surówek i sałatek czy smaży się warzywa jako samodzielne danie. Bardzo popularne są ziemniaki. Są wykorzystywane na wiele sposobów. Oprócz tradycyjnej formy (dodatku do mięsa – danie główne), dodaje się ziemniaki do sałatek. Wiele jest samodzielnych dań przygotowywanych na bazie tego produktu. Poprzez dodatek na przykład sera (pierogi leniwe), jajek i mąki (kopytka) tworzy się sycące posiłki. Składnik kultury, przez wielu włączane do diety, jest piwo. Trunek z tej części Europy uważany jest za najlepszy na świecie i wielokrotnie zdobywa laury na wielu piwnych festiwalach. Jego cena na rynku światowym także jest dość wysoka, przez co ciężko jest sobie pozwolić go pić przy każdej możliwej okazji jak mamy ochotę.

Komu rybę, komu rybę. Francja jest skupiona głównie na pieczywie i na serach. Najbardziej znane są sery pleśniowe, porośnięte i przerośnięte pleśnią. Na całym świecie zdobywają najwyższe nagrody na wszystkich konkursach. Ich tradycja sięga Średniowiecza. Włochy postawiły na makarony i pizze. Przy czym z pizzą jest ciekawa historia. Najprawdopodobniej nikt by się nie zainteresował tym przysmakiem, gdyby nie emigracja Włochów do Stanów Zjednoczonych. Natomiast odmian spaghetti jest nieskończenie mnóstwo. Każda część Włoch ma własną pizze. Rzecz, która jest nieodłącznym elementem kultury śródziemnomorskiej jest wino. Każdy kraj ma własne wino z określonym bukietem, przeznaczone do innego typu posiłków. Najbardziej znane na świecie są wina francuskie i hiszpańskie. Kuchnia śródziemnomorska to jednak przede wszystkim ryby, dokładnie tak jak się to praktykuje w Danii czy innych portowych państwach. Ważnym aspektem jest fakt że ryby w tych państwach są nieporównywalnie tańsze niż w państwach Europy Środkowej. Zatem można powiedzieć iż w pewnym stopniu decyduje o tym także aspekt ekonomiczny.

Czy kuchnia amerykańska ma swój początek i swój charakter ? Na temat diety amerykańskiej można napisać rozprawę profesorską, ale i tak nie wszystkie aspekty tej kultury jedzenia się znajdą w tym dziele. Dieta amerykańska jest bowiem mieszaniną potraw z kuchni narodowych imigrantów i wariacji na temat tych kuchni. Wiele restauracji eksperymentuje łącząc ze sobą składniki zupełnie odmiennych stylów gotowania. Rodzima kuchnia amerykańska wiąże się z Indianami, rodzimi mieszkańcami prerii na całej powierzchni USA. Ich dieta opierała się na mięsie, jedli tylko tyle ile potrzebowali. Wykorzystywali wszystkie dostępne formy pożywienia. Później wraz z napływem imigrantów (największy napływ obserwowało się w czasie klęski głodu w Irlandii – XIX i później XX wiek, głównie przed I wojną światową). Każda z grup imigrantów przyniosła ze sobą swoje przepisy, swoje receptury przygotowywania dań i potraw, często tych samych z tych samych składników. Obecnie najbardziej zamknięte i konserwatywne są środowiska włoskie i chińskie. Praktycznie pozostały bez zmian na przestrzeni czasu.

Nie taka odmienna niż jej północny brat. Kuchnia południowo amerykańska on północno amerykańskiej jest odmienna, i to bardzo, jednakże można zaobserwować pewnego rodzaju podobieństwa, i to właśnie te wspólne elementy głównie chciałbym opisać. Wręcz wykształcono coś na kształt domowych fast – foodów. Nazywa się to danie acaraje, ciasto, które wypełnione jest suszonymi krewetkami, ikrą, pomidorami i kolendrą. W środku dżungli wiele produktów je się na surowo. Spożywa się robaki i owoce. Piecze się na przykład owoce chlebowca i platany. Bardzo popularne są napoje, które uległy wcześniej fermentacji. Na przykład może być wymieniona yerba mate – herbata odkryta przez jezuitów z ostrokrzewu paragwajskiego. Jest ona zdrową alternatywą dla kawy i herbaty. Jednakże obecne badania wskazują tą herbatę jako czynnik przyspieszającą rozwój nowotworów. Ciężko dać wiary jednak tym badaniom, gdyż gdzie by nie spojrzeć to za każdym razem każdy składnik gdzieś użyty, czy to przy produkcji mebli, czy łyżki do zupy, bądź komputera przed którym teraz siedzisz, posiada w sobie składniki rakotwórcze.

Sushi, ryż i wasabi, a do tego wszystkiego podane pałeczki. Bardzo ważna cecha związana jest z przygotowywaniem posiłków w kulturze japońskiej poprzez charakterystyczny zbieg, a konkretniej jego brak. Japończycy nie używają oleju prawie w ogóle. Dania opierają się na duszeniu lub gotowaniu. Często też spożywa się posiłki surowe. Najbardziej znane jest sushi. Bazą jest ryż zakrapiany zawsze octem ryżowym. Do tego dodaje się nieduże kawałki warzyw, ryb, owoców morza czy jajek. Składniki z reguły są surowe, ale zdarzają się odmiany tego dania z gotowanymi dodatkami. Tutaj także są pewne kanony postępowania. Kawałki ryb czy innych elementów trzeba jeść w całości, macza się je w sosie sojowych lub podaje się wasabi (sos uważany za najbardziej ostry na świecie, większość konsumentów uważa go za ostrzejszy od chili). Między posiłkami poleca się żucie imbiru, który oczyszcza kubki smakowe i umożliwia najbardziej intensywnie odczuwać smaki. Bardzo popularna jest herbata zielona, spożywana prawie zawsze i wszędzie. Związany z herbatą jest rytuał, bardzo popularny wśród turystów.

Chińska kuchnia, nie taka straszna. W kuchni chińskiej stosuje się wok, czy specjalną odmianę patelni, w której jednocześnie się smaży i dusi drobno pokrojone składniki. Stosuje je w dużych ilościach potrawy, na przykład curry czy imbir. Wiele dań jest nie do przyjęcia dla Europejczyków. W chińskich domach bardzo popularna jest zupa z gniazd jaskółczych. Konsumuje się psy (smak i delikatność jest porównywana z kurczakiem), szczury smażone na grillu i jedzone na poprawę apetytu. Mnóstwo warzyw jest uważana na afrodyzjak. Wszystkie posiłki spożywa się za pomocą pałeczek ewentualnie je się palcami. Co ciekawe, nie ma prawie żadnej formy chleba w Kraju Środka. W Polsce bardzo rozpowszechnione są chińskie restauracje, zatem nie ma nikt w Polsce większego problemu by móc spróbować chociażby tej namiastki chińskiej kuchni co stanowią na przykład sajgonki czy kurczach w cieśnie, kurczak słodko kwaśny czy ze specjalnymi grzybami chińskimi, grzybami mun. Są to grzyby wcale nie podobne do naszych polskich grzybów, są one bardzo cienkie, jakby suszone, ale nie mają tej swojej grubości tak jak to mają pieczarki, podgrzybki, prawdziwki czy inne polskie grzyby.

Kuchnia najbliższa nam Polakom Na Litwie jest wiele potraw, które pochodzą z Polski. Wynika to z historii. Polacy przez prawie całe dzieje tego kraju, byli obecni w jego kulturze. Do dzisiaj mniejszości narodowe na Litwie czy Białorusi są bardzo silne i zauważalne. Mówiąc o Rosji, nie można zapomnieć o rybach. Ta ogromny kraj ma ogromne bogactwo ryb, zarówno słodkowodnych, jak i z wód morskich. Są przygotowywane na wiele sposobów, łącznie z wędzeniem. Nie można też zapomnieć wspomnieć o kawiorze – rybnym złocie, które jest jednym z głównym towarów eksportowych rosyjskiej gospodarki. Ciekawa jest też zupa, robiona z głów ryb czy z samego szkieletu. Rosjanie bowiem wykształcili zdolność ugotowania posiłku praktycznie ze wszystkiego. Cecha charakterystyczna – duże ilości wódki. Zawsze i wszędzie. O ile na Zachodzie Europy tradycją jest witanie gości winem i delektowanie się jego smakiem, w Rosji mamy do wyboru całą gamę wódek. Mówi się, że Rosjanie potrafią zrobić wódkę ze wszystkiego. Równie popularna jest herbata czy kisiel. Właśnie w Rosji narodziła się tradycja robienia kompotów z dostępnych na rynku owoców.